تحلیلهای بهموقع درباره روندهایی که آینده امنیت دیجیتال و فناوری مالی را شکل میدهند.
عاملهای هوش مصنوعی در آستانهٔ گرفتن اختیار پرداختاند. پیش از فعالشدن نخستین وکالتنامه، بانکها به هفت کنترل نیاز دارند — چکلیستی عملی برگرفته از سنت تفویض اختیار بانکی و بیست سال عملیات امنیت.
با خودمختارشدن تصمیمگیری عاملهای هوش مصنوعی، بانکها با ریسکهایی تازه روبهرو میشوند که چارچوبهای موجود مدیریت ریسک مدل هرگز برایشان طراحی نشده بود — از تصمیمهای اعتباریِ متکی بر توهم مدل تا تزریق پرامپت خصمانه در چتباتهای مشتری.
قانون تابآوری عملیاتی دیجیتال صرفاً یک چکباکس دیگر تطبیق نیست. برای مدیران امنیت فینتک، شیوهٔ همکاری تیمهای امنیت و عملیات را از بنیاد بازتعریف میکند — و سقف مدیریت ریسک ICT شخص ثالث را تا سطحی بالا میبرد که بیشتر فینتکها هنوز آمادهاش نیستند.
بازار اعتماد صفر پر از فروشندگانی است که ادعا میکنند با یک پلتفرم مشکلات امنیتی شما را حل میکنند. اینجا توضیح میدهم چرا این قاببندی خطرناک است — و چرا موفقترین برنامههای اعتماد صفر از هویت شروع میکنند، نه فایروال.
اعضای غیرموظف هیئتمدیره هرچه بیشتر از تیمهای مدیریتی میخواهند حاکمیت هوش مصنوعی را توضیح دهند — و بیشتر تیمها آماده نیستند. این چارچوبی است برای ارائهٔ ریسک هوش مصنوعی به هیئتمدیره؛ صادقانه، قابلاقدام و قابلدفاع زیر ذرهبین ناظر.
دیدگاههای جدید به زودی — برای اطلاعرسانی عضو شوید.